«Τον περισσότερο καιρό της ζωής μου τον έχω περάσει κάτω από τη γη, όταν πεθάνω δεν θα νιώσω καμιά ιδιαίτερη εντύπωση».
– Άννα Μινάδρου Πετρoχείλου
Την παραπάνω φράση μόνο μια γυναίκα σαν την Άννα Πετροχείλου θα μπορούσε να χαρακτηρίζει, γιατί όλη της η ζωή περιστράφηκε στην ορειβασία, καθώς ήταν η πρώτη Ελληνίδα που ανέβηκε την κορυφή Μύτικα (2917μ.) του Ολύμπου και του Λευκού Όρους των Άλπεων, αλλά κυρίως επικεντρώθηκε στην επιστήμη της Σπηλαιολογίας, όταν έφηβη 17 ετών παντρεύτηκε το 1930 τον διάσημο Γεωλόγο- Σπηλαιολόγο Ιωάννη Πετρόχειλο. Υπήρξαν ένα αγαπημένο ζευγάρι που συνεργάστηκαν στη χαρτογράφηση, καταγραφή και ανάδειξη των ελληνικών σπηλαίων και έβαλαν τις βάσεις για την ίδρυση της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας, την οποία ίδρυσαν τον Νοέμβριο του 1950. Επίσης, συνέβαλαν καθοριστικά στη μόνιμη αντιπροσώπευση της χώρας μας στη Διεθνή Σπηλαιολογική Επιτροπή το 1949, παρά τις αρχικές αντιρρήσεις των άλλων κρατών μελών. Η παρουσίαση της σπηλαιολογικής έρευνας από τον Γιάννη Πετρόχειλο, μετά από τέσσερα χρόνια, το 1953 στο Παρίσι απέσπασε τα καλύτερα σχόλια ως προς την πρόοδο και απόδοση της χώρας μας.
Παρακολούθησε για τρία χρόνια μαθήματα σπηλαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Παρίσι) και μέχρι το θάνατό της ήταν ο μόνος αναγνωρισμένος από τις διεθνείς σπηλαιολογικές οργανώσεις αντιπρόσωπος της Ελλάδας στα Παγκόσμια Σπηλαιολογικά Συνέδρια. Μετά το θάνατό του συζύγου της, το 1960, ανέλαβε την Προεδρία της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας για αρκετά χρόνια, εξερευνώντας και χαρτογραφώντας πάνω από 1.000 σπήλαια, βάραθρα και υπόγειους ποταμούς σε όλη την ελληνική επικράτεια και το εξωτερικό όπως τα μεγαλύτερα σπήλαια της Ευρώπης, της Κίνας και της Ν. Αμερικής. Στις επιτυχίες της συμπεριλαμβάνονται δυο διανυκτερεύσεις στο σπήλαιο «Τanetal Hohle» της Αυστρίας, στα 6.000 μ. μήκος και στα 300 μ. βάθος με 0° θερμοκρασία και 100% υγρασία. Διέσχισε τον «Μαύρο Παγετώνα» της Νορβηγίας και αναρριχήθηκε στα Nuna Tax, ενώ έφθασε μέχρι την 81 μοίρα στο Βόρειο Πόλο. Είναι ακόμη η πρώτη Ελληνίδα που κατέκτησε αναρριχητικά κορυφές των Βαρδουσίων, του Παρνασσού.
Ακολουθεί σειρά άλλων συνεδρίων στα οποία η κα Πετροχείλου μέσω της Ε.Σ.Ε. είτε συμμετέχει είτε διοργανώνει κατά καιρούς με μεγάλη επιτυχία. Για το πολύχρονο αυτό έργο της στην Ε.Σ.Ε. τιμήθηκε από τη Σπηλαιολογική Εταιρεία Κούβας, την Ακαδημία Τσεχοσλοβακίας και δεκάδες Δήμους, Οργανώσεις, Συλλόγους, Σωματεία του εσωτερικού και εξωτερικού. Επιπρόσθετα, η Ακαδημία Αθηνών την βραβεύει, το 1976, τόσο την Πρόεδρό της Άννα Πετροχείλου, όσο και την ίδια την Εταιρεία, αργότερα, το 1986.
Δημοσίευσε εκατοντάδες σπηλαιολογικές μελέτες μεγάλης επιστημονικής και τουριστικής αξίας σε ελληνικά, ξένα περιοδικά και εγκυκλοπαίδειες καθώς και στο “Δελτίο της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας”, ενώ συνέβαλε ουσιαστικά στην τουριστική αξιοποίηση των σπουδαιότερων ελληνικών σπηλαίων, όπως του Δυρού, του Περάματος των Ιωαννίνων, Δρογγαράτης και Μελισσάνης Κεφαλονιάς, Αγ. Γεωργίου Κιλκίς, Ζωνιανών Ρεθύμνου, Ανεμότρυπας Τζουμέρκων και Παιανίας Αττικής. Για την προσφορά της στην έρευνα των σπηλαίων τιμήθηκε με σειρά διακρίσεων, περισσότερων των 50 και το 2001 της απονεμήθηκε ο Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Φοίνικος από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο.
Με το θάνατό της, τον Φεβρουάριο του 2001, κλείνει ένας ιστορικός κύκλος για τη σπηλαιολογία στη χώρα μας, καθώς άφησε όλο το έργο της ως κληρονομιά σε όλη την Ελλάδα. Ένα έργο στα όρια του θρύλου, που αναμφισβήτητα δύσκολα θα επαναληφθεί.
Οι φωτογραφίες της κ.Πετροχείλου στο παρόν άρθρο, με τη σειρά που εμφανίζονται, προέρχονται από τους παρακάτω ιστότοπους :
1. ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΑΡΧΕΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
2. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
