Στο αριστούργημα του Βίκτωρος Ουγκώ, “η Παναγία των Παρισίων” (The Hunchback of Notre-Dame)…
…πεθαίνουν όλοι, εκτός από τον Φοίβο, ο οποίος από ότι φαίνεται ήθελε την Εσμεράλδα απλώς για παράλληλη περιπετειούλα, και o οποίος παντρεύεται τελικά την μνηστή του .
Λυπάμαι που ίσως χαλάσω την εικόνα του παραμυθιού της Disney σε κάποιους από εσάς (και ‘γω χαλάστηκα η αλήθεια) αλλά η αλήθεια είναι αυτή!
Και να πως έχει η ιστορία : Την Εσμεράλδα την ερωτεύονται όλοι οι ήρωες της ιστορίας σχεδόν (μοιραία γυναίκα). Ο Φρόλο βάζει στην αρχή τον Κουασιμόδο να την απαγάγει. Από την απαγωγή την σώζει ο Φοίβος, ο αρχηγός της φρουράς, ο οποίος αν και αρραβωνιασμένος με άλλη, δε λέει όχι και για μια περιπετειούλα με τη νεαρή τσιγγάνα η οποία και τον ερωτεύεται. Ο Φρόλο τρελαμένος από τη ζήλια του προσπαθεί να δολοφονήσει τον Φοίβο, αποτυγχάνει, και ρίχνει την ευθύνη της απόπειρας στην Εσμεράλδα (ότι δηλαδή εκείνη το έκανε) την οποία και καταδικάζει σε θάνατο (το αποδέχεται και ο Φοίβος αυτό). Εν τω μεταξύ ο Κουασιμόδος ,ο οποίος ερωτεύτηκε με τη σειρά του και αυτός την Εσμεράλδα, τη σώζει σε εκείνη τη περίπτωση ζητώντας άσυλο στη Παναγία των Παρισίων. Η ιστορία ολοκληρώνεται (έπειτα και από κάποιες άλλες εξελίξεις) με την εκτέλεση της Εσμεράλδα μπροστά στη Παναγία των Παρισίων. Ο Φρόλο παρακολουθεί από ψηλά την εκτέλεση και καθώς γελάει, τον σπρώχνει ο Κουασιμόδος στο κενό και σκοτώνεται. Ο Κουασιμόδος παίρνει κατόπιν το πτώμα της Εσμεράλδα και το πηγαίνει σε ένα τύμβο στο νεκροταφείο Montfaucon και μένει μαζί της αγκαλιά μέχρι που πεθαίνει από την πείνα. Δεκαοχτώ μήνες αργότερα όταν άνοιξαν τον τύμβο είδαν δύο σκελετούς αγκαλιασμένους, και όταν προσπάθησαν να τους χωρίσουν, εκείνοι θρυμματίστηκαν στο χώμα. Ο Φοίβος παντρεύτηκε τελικά την καλή του και έζησαν μόνο αυτοί καλά και εμείς καλύτερα…
Συμπέρασμα Νο1 – Οι μόνοι που ερωτεύτηκαν πραγματικά και γνήσια ήταν
1. Ο Κουασιμόδος (την Εσμεράλδα)
2. Η Εσμεράλδα (τον Φοίβο)
Και ο μόνος που έζησε στο τέλος : ο Φοίβος
Συμπέρασμα Νο2 – Ο Έρως συνήθως δεν είναι αμφίπλευρος, τουλάχιστον όσων αφορά στην ένταση, και τέλος το “καθίκι” πάντα, κάπως την γλυτώνει… (ελπίζουμε να αλλάξει κάποτε αυτό).
